Plannen plannen plannen

Begin academiejaar betekent druk op het werk. Mijn gedachten gingen dus automatisch uit naar vakantie, en het blijkt een ingewikkelde zaak te worden. Ik heb nog vijf verlofdagen om tegen eind februari op te nemen en een inhaaldag voor zaterdagwerk. Die laatste zal ik moeten inzetten om naar Karlsruhe te kunnen met de universitaire zwemploeg. Vijf dagen te besteden dus … Ik zou nog graag met tent en rugzak naar Schotland gaan deze winter en naar de Cevennen. Vijf dagen, dzjeezus, hoe komen ze erbij? Een mens zou minstens 100 dagen per jaar vakantie moeten hebben! Op voorwaarde dat we de jaren afronden op 300 dagen en een vierdaagse werkweek invoeren.

NJ: Wetstraatwissels en maîtressionarissen

Onze Wetstratese persmuskiet Nieuwsjunkie wist twee zeer interessante nieuwtjes op te pikken uit de polletiek. In de eerste plaats komt er een nieuwe VRT-format waarin Kris en Yves van plaats zullen wisselen. Niet met elkaar, maar wel met Kris en Yves. Kris en Yves ruilen de Wetstraat voor een halfopen instelling waar ze zich welverdiend laten gaan in de snoezelruimte. Op woensdagavond wordt er gebowld.
Op hetzelfde moment gaan Kris en Yves met Didier Reynders de beruchte Man Bijt Hond-scène bij de veganistische kok Nic Balthazar overdoen met Didier Reynders: ze gaan hem namelijk zeggen dat zijn interne keukenvlijt stinkt. De VRT verwacht in overeenstemming met de huidige politieke situatie hoge kijkcijfers en lage waarderingscijfers.

Verder wist Nieuwsjunkie een interessante quote te ontfutselen aan voorlopig nog minister Dewael. Deze ontkent met klem dat hij, net als Wilfried Martens, van plan is om in de verre toekomst met al zijn maîtressen te trouwen. “Voor Patrick is dat financieel en praktisch onhaalbaar,” aldus zijn woordvoerder. “Een dekezeltje als Martens moet je niet willen vergelijken met een oerhengst als minister Dewael.” Voorlopig zal het dus blijven bij postjes op kabinetten en bevriende overheidsdiensten. “Een postje is sneller gecreëerd dan een echtscheiding verteerd,” aldus een jolige Dewael tussen pot en pint.

Mijmeringen aan het einde van een wielerseizoen

Zoals gewoonlijk zat ik er met mijn pronostiek mijlenver naast, maar meestal vind ik dat niet erg. Ballan, schitterende winnaar, maar onze landgenoten hebben toch wel als een bende kalveren gereden. Als je alles op één kopman zet, moet je niet en masse gaan demarreren, maar proberen de koers te controleren nadat je Van Avermaet hebt uitgestuurd. Mooie koers gezien, maar de nasmaak is toch wrang.

Aangezien de koers wat langer duurde dan verwacht, heb ik ook behoorlijk de pees erop mogen leggen om voor het donker thuis te zijn met mijn koersfietske. Het zouden weleens de laatste kilometers van het seizoen geweest kunnen zijn. 85 km in net geen 2u40, ik denk niet dat ik al ooit harder heb gevlamd. Maar ik reed dan ook in denkbeeldige wielen en maakte op de bergjes onzichtbare tegenstanders af. En gelukkig is er langs de drukke steenwegen het fietspad!

Fietspad (het; o -en)
- Putten naast het baanvak. Behoeven in tegenstelling tot de rest van het wegdek geen herstelwerken.
- Openbaar stort voor al je blikjes, plastic flesjes en glazen bokalen. Best vanuit de wagen te gooien.
- Extra parkeerplaats voor het geval alle andere plaatsen bezet zijn.
- Ruimte om met de neus van je SUV te wachten om een drukke steenweg op te rijden.
- Openbare stopplaats om te gsm’en.
- Plaats om met vrienden te wandelen. Best Ipodoortjes goed luid afstellen.
- Ruimte speciaal ontworpen om zonder uitkijken het portier van de wagen te openen.
- Openbaar stort om alle grint en vuiligheid van je oprit naar toe te vegen.
- Extra rijstrook om wagens die moeten stilstaan bij het afdraaien voorbij te steken.
- Parkeerruimte voor je aanhangwagen tijdens werken.
- Ideale plaats om bij wegenwerken een resem verkeersborden te plaatsen.

Philippe de wereldkampioen

Toen ik enkele maanden geleden door Varese fietste, gaf ik al een deel van mijn pronostiek mee. Bij deze zal ik even het podium voor morgen bekend maken. Koersen zonder Roger De Vlaeminck zijn open koersen, er wordt niet voor de tweede plaats gereden. Toch zullen de Belgen de koers kleuren, met Philippe Gilbert als de prachtige wereldkampioen.

In de voorlaatste ronde rijden Gilbert en Devolder weg. Op het tweede en lange bergje, op het vals plat als ze bijna boven zijn. Ze pakken 35 seconden en dat zal genoeg blijken. Devolder gaat deze keer niet de slimme coureur uithangen en blijft gewoon meerijden tot het einde. Dhaenens – Dewolf wordt nu Gilbert – Devolder. Uit een uitgedund peloton zal Nick Nuyens, de lepe professor, wegglippen in de laatste kilometer en derde worden. Tom Boonen wint de sprint van dat uitgedunde peloton, voor Allan Davis. De uitslag van het WK ziet er dus als volgt uit:

1. Philippe Gilbert (Bel)
2. Stijn Devolder (Bel) op 3″
3. Nick Nuyens (Bel) op 16″
4. Tom Boonen (Bel) op 18″
5. Allan Davis (Aus) z.t.

Hoezo optimistisch?

It’s so cold in Alaska

Adam Giza heeft 20 jaar gekregen, waarvan hij er zeker 10 zal moeten uitzitten. De publieke opinie vindt dit te weinig. Verder vindt ze het schandalig dat geopperd wordt dat Adam zijn straf in België zou uitzitten. De publieke opinie verdenkt het Belgisch gevangenissysteem van overbodige luxe in vergelijking met het Poolse en die verdient Adam niet – moest de publieke opinie dit al eender welke delinquent willen gunnen. Ik weet het allemaal niet zo goed, maar ik vermoed dat de publieke opinie dit ook niet doet.

Ik denk dat elke ouder van de generatie van mijn ouders een zoon heeft verloren met Joe. Een optimistische, lieve, ruimdenkende en ruimhartige kerel. Een schat van een mens die geen vlieg kwaad zou doen. Ik heb hem nooit anders weten omschrijven en ik geloof dat. Een zoon zoals elk van onze ouders er een zou willen. Of drie, zoals mijn moeder. Ik denk dat elk ouderhart gebloed heeft met de zaak-Joe, ouderharten die in deze harde wereld al zoveel bloeden. Ze hadden Joe niet mogen afpakken, niet van ons. Want dat was hij, van ons.

En toch weet ik het zo niet, met die straf van Adam. Vrijheidsberoving, 10 jaar. Ik vraag me af wat gruwelijker is: een barbaarse straf als de doodstraf of een vrijheidsberoving. Het eerste lijkt me maatschappelijk onaanvaardbaar, het tweede individueel onverteerbaar. Adam zal 27 zijn, mijn leeftijd, als hij vrij kan komen. Soms heb ik het gevoel nog tijd genoeg te hebben in dit leven. Op andere dagen ben ik onrustig en wil ik alles ineens. Ik laat mijn slaap om mijn leven in te halen. (Heidegger. Waarom geraak ik ’s avonds niet meer in bed. Ik stelde het vorig jaar als vraag aan mijn studenten tijdens het monitoraat filosofie. En kreeg zeer verrassende en zinvolle antwoorden.)

10 jaar cel is 10 jaar niet leven. Is een verderleven met kloppend hart om alles in te halen, nachten om door te komen. Is het dat? Ik schrijf dit terwijl Velvet Underground Heroin speelt op mijn stereo. Mijn gedachten botsen op het hotsende ritme en versnellen en vertragen en I guess that I just don’t know. Wat doet dat met een mens? Bestaat er zoiets als rehabilitatie? Bestaat luxe in de context van een gevangenis? Is vrijheid daar geen voorwaarde van? Bestaat er zoiets als een billijke straf als de mens zich van zijn gruwelijkste kant heeft laten zien? Het lijden van Adam Giza zal geen gram verdriet wegnemen, geen gram onrecht wegnemen, geen gram leven geven en geen gram leven nemen. En toch moeten …

Duizenden jaren godsdienst, ethiek en filosofie. En toch blijft de vraag van het lijden overeind en staart ons in het gezicht. Als een spiegel.

Godverdomse dagen

Er is nachtonrust overheen gemoeten. Er is in de zetel geslapen, naast ‘t Boek. Af en toe is er een knotske gedaan, een uurtje, anderhalf. En dan slaapdronken verder gelezen. Maar het is gelezen, het is niet onopgemerkt gebleven.

‘t Brengt de geschiedenis, in een flits. Er is geen tijd voor namen of data of scherpe trekken, enkel contouren maar toch herkenning, veel herkenning. Het ging te snel maar toch net rap genoeg en ‘t las zo vlot en was zo onderhuids grappig en melancholisch en bijtend en zacht. Het trok voorbij en was weg voor we goed begonnen waren en toch waren we mee. Halverwege gaf ‘t ons een adempauze. Eén regel, twee leestekens en een letter – ‘t. En dan raasde ‘t verder, om te stoppen net waar ‘t moest stoppen, als de tapkranen op water stonden. De laatste bestelling werd snel gedronken. ‘t Had kunnen blijven zitten tijdens de opkuis, maar daar was ‘t storend geweest. ‘t Was weg, een flits. ‘t Heeft alles gebracht wat we ervan verwacht hadden en toch was ‘t anders. Maar goed, en avant la musique.

Godverdomse bollen op een godverdomse dag

Jaja, morgen is een heel grote dag voor mij. Ik zal vermoedelijk zelfs wat vroeger uit mijn nest rollen om als eerste te staan kwispelstaarten aan de gazettenwinkel. De wereld mag gerust weten dat ik woensdag niet fris op mijn werk zal zitten, want ik zal dinsdagnacht doorlezen tot het boek uit is. Sommige Verhulsten lees je behoorlijk snel uit, zoals ‘Mevrouw Verona’, maar moet je sowieso een paar keer herlezen omdat ze te mooi zijn om het niet te doen.

Hail hail to men!

Ik heb een weekend ziekjes op de zetel gelegen en dus tijd gehad om wat bij te lezen, onder andere het Humostukje ‘Vrouwen over hun lichaam’ met Evi Hanssen en Lien Van De Kelder. Twee vrouwen die, laten we een kat een kat noemen, tot de mooiste in hun soort behoren. Ik ben er vrij zeker van dat er objectieve, wetenschappelijke standaarden zijn om dat vast te stellen.

NJ: Mystery mask man found, roger that!

De geheimzinnige gemaskerde man die Pamela Anderson vergezelde tijdens de modeshow van Vivienne Westwood is ontmaskerd. Het zou om niemand minder dan de recent teruggekeerde Belgische toprenner Roger De Vlaeminck gaan. Deze gaf vandaag in een internationaal persbericht zijn identiteit vrij.

Yes, it was I, Roger The Fleming, the beroomde wheelrunner out Belgium. I was by Pamela. Naturally, I have sixteen hours a day getrained for the world championships, next mine work in the fabric. Not like all the strand janets that themselves wheelrunners noomen against wordig! But for a wife with a shitterend life like Pamela, can I well is a sticky lets fallen, amai mine ears! Go my now not the new Tom Beans noomen, I have no behaved on drugs to feel myself good!

Naar verluidt droeg De Vlaeminck het masker enerzijds omdat hij de dopinginstanties niet had verwittigd van zijn aanwezigheid op de modeshow, anderzijds zou hij ook recentelijk een haarcorrectie hebben laten uitvoeren om top te zijn op het WK van volgende week. Stefan Schumacher weze gewaarschuwd!

Wachten op de weekendkreet!

Het is schitterend weer, het stadspark wordt getooid voor god-weet-welke activiteit, in Politika Kaffee zijn ze aan het schilderen en de beiaard speelde deze middag het muziekje van The Godfather. Vrijdagnamiddag. Ik zet mij schrap voor het weekend, maar eerst nog de presentatie voor de nieuwe studentjes Sociale Wetenschappen van maandag in elkaar boksen.