Aflossen tegen de Olympiër

Ik schreef deze week een stukje over mijn jeugd bij de Overpeltse Zwemvereniging en hopla, vandaag zat er al een mailtje in de bus. Het is intussen een jaar of elf, twaalf geleden dat ik voor het laatst de kleuren van OZV verdedigde en dat wij met vier talentvolle jongeren Vlaams kampioen werden bij de senioren op de wisselslagestafette – niemand van ons had de seniorenleeftijd al bereikt, voor mij was het nog een dikke drie jaar wachten. Ik ben gestopt voor het zover was. Het mailtje was een uitnodiging.

Hoi Herman,

Volgende week (zaterdag 8 november om 20h00) zullen in de Dommelslag in Overpelt de clubkampioenschappen van OZV gezwommen worden. Misschien heb je al gehoord dat Tom Vangeneugden “peter” is van een actie voor een goed doel bij de KWB van Overpelt. Hiervoor zijn er een aantal acties voorzien via OZV. Eén hiervan is een uitdaging die Tom wil aangaan met een aantal oud-zwemmers en huidige zwemmers van OZV. De bedoeling is dat Tom een aflossing zal zwemmen tegen 2 ploegen. Hij zal dan alleen (hij is dus een ploeg op zichzelf) zwemmen tegen 2 ploegen van ?? personen (afhankelijk van het aantal toezeggingen). De disciplines die gezwommen worden variëren van onderwater zwemmen, zwemmen met vinnen of T-shirt, alleen armen/benen enz… Tom en wij hopen dat je kan ingaan op deze uitnodiging. Roel Janssen heeft momenteel al toegezegd. Naast Roel zijn er ook nog een aantal oud OZV-zwemmers die al ingeschreven hebben voor de wedstrijd voor volwassenen. Als je wil, kan je daar ook aan meedoen, zij zwemmen 50 meter schoolslag en/of 50 meter vrije slag.

Met vriendelijke groeten,
Meijlaers Emiel
Sportsecretaris OZV

Dat ik eigenlijk altijd bereid ben om mee te doen aan dergelijke initiatieven. Maar het is dan een verlengd weekend en ik had gepland om met rugzak en tent een vierdaagse in de Ardennen te doen. Bossen in trekken, ijsbaden nemen in riviertjes, rotsje klimmen maar niet te hoog want we hebben gerief noch ervaring, forelletje vangen en op een eigenhandig aangeblazen vuurtje gaar stoven met botersaus, … Een beetje leven dus, na al dat werken. Dat ik dus vrees dat ik het ga laten schieten. Maar toch blijf ik twijfelen. Morgen in de ochtendfriste misschien eens op de koersfiets springen en er met een frisse kop nog eens over nadenken.

Trainingsbeest?

Tegenwoordig is het in het zwembad alle weken prijs: zware weerstandstrainingen. Dat zou al wel eens een jaar of tien geleden kunnen zijn voor mij en dat betekent dat het zeer hard doodgaan is. Een lichaam heeft toch wel wat training nodig om echt diep te gaan, en dat zit er momenteel nog niet in. De vooruitgang is dat ik mij, op in het zwembad bejaarde leeftijd, eindelijk opnieuw over de angst voor pijn heen gezet heb en gewoon voluit meedoe. Niet voor een of andere speciale reden, gewoon omdat ik er terug van geniet. Ik vermoed dat de looptrainingen waar ik vorige winter mee gestart ben een en ander hebben losgemaakt.

Ik ben als manneke altijd een fan geweest van Spartaanse trainingsregimes. In mijn jaren bij de Overpeltse Zwemvereniging onder Fons Claes, de ongekroonde keizer onder de Belgische jeugdtrainers, ging ik met plezier zo diep in het zwembad dat ik twintig minuten deed over de één kilometer lange fietsrit naar huis, nauwelijks in staat mezelf recht te houden. We trainden qua uren een pak minder dan andere Belgische toptalenten, gelukkig niet zoveel dat het vervelend werd, maar altijd beenhard. Tot aan de zwarte tunnel en hopen dat er op het einde een lichtje schijnt – of toch op zijn minst dat je snel genoeg aan de toiletten geraakt.

De afgelopen tien jaar ben ik wel actief blijven sporten, maar altijd met de rem erop. Nu laat ik die rem af en toe eens los en eigenlijk is dat zalig. Pfoe, trainen … Wie had vijf jaar geleden gedacht dat ik er nog ooit enthousiast over zou zijn?

Een woordenloze band

Mijn leven geraakt steeds meer vervlochten met het leven van het oude mevrouwtje van de blok naast ons. Gisteren kwam ik haar tegen op de parking. Ik fietste haar voorbij en keek even om, op zoek naar de wafelogen die mij op het aperitief zouden verzoeken, maar ik keek in de glanzende glazen van een zonnebril met diva-allures. Zo’n wespending dat niet eens zo lang geleden in de mode was. Haar kapsel was in een iets te korte coupe Béatrix verstoven en dat was zo ongeveer het enige van haar hoofd dat zichtbaar was. Ik vermoed dat ze met leeggoed naar de glasbak ging en in een moeite door naar de winkel om de buffetkast aan te vullen. Het eenzame oude mevrouwtje – vermoedde ik.

Niet Met Boetes Spelen!

De trein der traagheid is binnengereden. Een tijd geleden kreeg ik een treinboete aangesmeerd die ik via mail aanvocht. Vandaag zat in de bus een briefje van mijn NMBS-vrienden. Hij was gericht aan de Selistijnenlaan # bus 10, wat een foute straatnaam en een fout busnummer is. Noel Gallagher vertelde ooit in een interview met Serge Simonart dat er brieven aan zijn broer worden besteld met als opschrift: Liam Gallagher, England. De brief is afgestempeld op 14 oktober, ze hebben bij de Post dus een kleine twee weken nodig gehad om het ding in mijn bus te krijgen. Zou het bij Liam sneller gaan? Maar om even vooruit te lopen op de feiten, twee dingen worden in mijn vlakke land mijn Vlaanderenland altijd beloond: geduld en geklaag!

[...]

U begrijpt dat wij moeilijk met zekerheid kunnen achterhalen hoe het gesprek in de trein precies verlopen is. Een vaststelling van een onregelmatigheid is voor de reiziger sowieso geen prettige ervaring. [...]

Indien u het gevoel had onvoldoende te zijn ingelicht over de regelingsprocedures, dan willen wij ons hiervoor verontschuldigen.

Uit commercieel oogpunt zijn wij uitzonderlijk bereid af te wijken van de wettelijke bepalingen. [...]

Moraal van het verhaal: mijn boete is kwijtgescholden en ik dien enkel te betalen wat ik had voorgesteld: reisweg waar ik in overtreding was en administratiekosten. Dat vind ik een zeer faire en klantvriendelijke oplossing en dus ga ik morgen schoontjes dat bedragje aan de Spoorwegen storten. Wie weet zet ik mij binnenkort zelfs terug op de trein, met overstap in Lier om een Jeanburger naar binnen te spelen bij het station.

Ik begin wel een beetje te vrezen voor mijn anti-kapitalistische misantropie. Eerst wrijft Telenet lieflijk over mijn buikje, daarna zingt de NMBS Kumbaya aan mijn kampvuur. En dan is er nog Electrabel, dat mij een vriendelijke herinnering stuurde dat ik na bijna twee maanden nog steeds geen bevestiging van mijn contract heb opgestuurd – de rekeningen heb ik wel tijdig betaald. Zou de klant dan toch een beetje koning zijn? Doe mij dan maar een absolute monarchie van het huis!

NJ: Een tussenseizoen is geen make over!

Kandidaat vice-president van de Verveelde Vraten van Américain Geert Lambert is niet te spreken over de mediaberichtgeving dat hij een extreme make over ter waarde van 150 000 dollar zou ondergaan hebben. Hij noemt de berichtgeving seksistisch en denigrerend en wijst erop dat ook Guy Verhofstadt elk seizoen een nieuwe bril koopt.

Een en ander zou volgens Lambert te maken hebben met een gebrek aan ernst van enkele journalisten. Lambert ontkent niet dat hij afgeslankt is. “Kijk, het curryworstenfretseizoen zit er al enkele maanden op, en dan val ik sowieso een paar tientallen kilo’s af. Het is echter niet zo dat ik mij tijdens het seizoen slecht in mijn vel voel. Over een paar maanden splits ik met plezier weer wat worsten in mijn maag.” Het bedrag van 150 000 euro is echter evenmin uit de lucht gegrepen. Lambert schonk immers zijn prijzengeld van vorig seizoen, 150 000 euro, aan de strijd tegen de jacht op babywalvissen.

Patricia Govaerts verklaarde dat haar Ignace nog nooit een zeehondje, een babywalvis of een Geert Lambert heeft neergeknuppeld. “Wat je thuis doet, hoef je daarom op een ander niet te doen!” Also sprach miss Crombé.

Ons parkinggeheim

Ik vertrok om te lopen en zag het oude mevrouwtje van de blok naast ons liggen. Ze lag een beetje verscholen achter een auto op de parking, het was de boodschappentas die ik aanvankelijk had gezien. Gaat het, vroeg ik, heeft u zich bezeerd? Kan ik u rechthelpen? Dat kon. Gebogen voor het gevallen oude mevrouwtje overviel mij plots de gedachte dat ik niet echt wist hoe ik haar kon rechthelpen. Hoe neem je een oud mevrouwtje vast? Hoe klein is de grens tussen behulpzaamheid en seksuele aanranding? Ik moest tijd winnen.

NJ: Met Meuske op de bon

Dit jaar kan je niet meer naar hartelust shoppen voor de Voedselbank maar wordt er gewerkt met bonnen. Eén van de redenen zou zijn dat peter Johan Verminnen het mentaal niet aankan om uren te wachten “langs pakken suikerwafels, witte chocolade en van die rechthoekige koekskes met zo’n bruin glazuurke derover dat een beetje naar koffie maar vooral naar suiker smaakt zonder er een vinger naar uit te mogen steken.” Er zijn drie bonnen: voor 1.5 euro kan je een ontbijt kopen, voor 3 euro een warme maaltijd en voor 6 euro een dagfestijn. Verminnen gelooft dat je daarmee gemakkelijk in de Rue des Bouchers kan gaan boefen, zelf heeft hij daar nog nooit zoveel moeten betalen.

De belangrijkste reden voor het afvoeren van de voedselshop is echter dat topkok Jeroen Meus zich niet kan vrijmaken dit jaar. Meus is momenteel met zoveel verschillende projecten bezig dat hij al sinds 27 juni, 12u58, dat was na een kort hazenslaapje, niet meer geslapen heeft. De koptok moet nu op doktersvoorschrift rusten want poktoks zijn ook maar mensen. Meus was de man die elk jaar uit de kakafonie van aangeleverde producten originele gerechten wist te distilleren zoals fruitpizza, levertaart en blinde vinken met zo’n bruin glazuurke derover dat een beetje naar koffie maar vooral naar suiker smaakt. Met het wegvallen van kotpok Meus wil geen enkele andere tokkop zich aan deze heksentoer wagen.

Patricia Govaerts verklaarde gisteren aan de pers dat het allemaal haar schuld is en dat ze ook niet goed weet hoe ze aan die gescheurde kaak is geraakt, maar dat Ignace haar wel een ontbijtbon op bed heeft gebracht.

Leve de Clement!

Eén ouder wordend heerschap, geflankeerd door een beest uit het oerwoud en een beest uit de hel, een stevige wall of sound en a whole lotta free pintjes: dat is zowat het uitgelezen rantsoen om een dijk van een donderdagavond neer te zetten waar onze Noordse polderburen nog een deltaatje aan kunnen zuigen. In een match die al ontaardde voor ze de kleedkamers hadden verlaten, deden Clement Peerens en de zijnen wat onze Rode Duivels deze week niet konden: triomferen.

Mailen met de Moneykid

Mr. Moneykid hing begin deze week op de mail.

Om iets voor 20u aan het depot. Ik ga op voorhand met xxx iets eten. Nee ik wil nie met u trouwen.

Tot donderdag!
Sent from my BlackBerry® wireless device
——————————————————————————–
From: herman loos
Date: Mon, 13 Oct 2008 09:56:37 -0700 (PDT)
To:
Subject: Re:

zoeoeoeoeoeoeoepaaaaaaaah!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
hoe laat, waar, iets eten op voorhand, wil je met mij trouwen en zo?

h.

— On Mon, 10/13/08, xxx@base.blackberry.com wrote:

From: xxx@base.blackberry.com
Subject:
To: hermanloos@yahoo.com
Date: Monday, October 13, 2008, 6:40 PM

Goesting om donderdag met mij en xxx voor niks mee naar cpex te komen?
Dikke

Sent from my BlackBerry® wireless device

Herman gaat naar CPeX! Herman gaat naar CPeX!

De heerschappij van de kloteklant

Vandaag was ik even het beste kindje van het Internet en stond ik met een kroon op een stoel in het midden van de kring en iedereen zong en danste en was blij voor mij, het Internetkindje van de week, en we aten wafels en juffrouw Davina zong van jij hebt alles in je jij hebt alles in je en ik mocht kiezen wat we de rest van de namiddag gingen doen en ik koos voor spelletjes op de speelplaats zoals schipper mag ik over varen en boefke en polies en niemand kon mij vangen, het snelste kindje van het Internet. [Ik weet dat mijn vrienden van Telenet meelezen, dus kan ik ze beter wat bezighouden. De strijd is al gewonnen, toch?]