Whereabouts

Je hoort weinig mensen het Vlaamse dopingbeleid goedpraten en ook ik zal geen poging doen. Dopingbestrijder Hans Cooman probeert het goed te praten door de inspanning te minimaliseren. (“Je moet mààr één uur op vierentwintig duidelijk opgeven en beschikbaar zijn, en je kan het zelfs sms’en.” “We geven sléchts de minimumstraf die door het WADA wordt aangegeven.”) De commanditaire loftsocialist (credits aan Koen Meulenaere) probeert het ook in De Morgen, maar slaagt daar nog minder in dan de dopingbestrijder. De nadruk leggen op het belang van regels is in deze flauw, verwijzen naar andere landen dom en verklaren dat het maar tien minuutjes per maand kost is een teken van ongeïnformeerdheid. Hoezo?

Ongeïnformeerd

Het zou volgens sommigen niet zoveel tijd kosten de whereabouts in te vullen. Dat wil zeggen, op het moment dat je je agenda bij de hand hebt, een snelle internetverbinding en een grondige kennis van het systeem. Online datasystemen zijn voor ingewijden eenvoudig, voor buitenstaanders een soep. Iemand al eens wat gegevens in SAP willen steken of, nog erger, er weer uit willen halen? Ik wel voor mijn job … Overigens is het wel zeer vreemd dat Philippe Rogge verklaart dat er een opleiding gegeven kan worden om het, overigens nagelnieuwe, systeem onder de knie te krijgen. Dat is toch niet nodig, als je de slecht geïnformeerde Desmet moet geloven? Het kost immers maar tien minuutjes en dokter Cooman doet het u graag voor in het Journaal. Zouden zij les gegeven hebben aan zo’n Malisse, die naar eigen zeggen 26 procent haalde op het vak Informatica? En wat gebeurt er als je planning plots verandert, iets wat voortdurend gebeurt in het leven van artiesten die rondreizen in het topsportcircus … Tien minuutjes is niet zo veel, maar ik zou de taak toch ook liever aan een secretaresse doorspelen, zoals voetballer Tom De Sutter.

Bert belde

“In andere landen zijn er ook al atleten voor geschorst,” aldus de commanditaire sportkenner. Kan hij dan misschien even naam en toenaam geven? Rasmussen, ja, die werd geschorst omwille van whereabouts. Maar dat was niet omdat hij ze niet ingevuld had, dat was omdat hij op een totaal andere plaats uithing dan waar hij verklaarde uit te hangen. Dat lijkt me toch net iets anders. Verder is het niet zo moeilijk om een aantal tegenvoorbeelden uit de media te plukken. De Franse sportminister bewoog hier en daar een draadje om tennisser Gasquet zo snel mogelijk terug op de baan te krijgen na een positieve cocaïnecontrole.
Dat is overigens ook vreemd, dat een lid van de regering zich daarmee bezighoudt. Ik was dan ook verbaasd om Chris Goossens, voormalig dopingbestrijder en kabinetsmedewerker van Bert Anciaux, onze vorige minister van Sport, te horen verklaren dat Anciaux zoiets ook wel eens deed. Als dit probleem zich onder Goossens had voorgedaan, zou hij dat voor er sprake was van vervolging aan de minister doorgespeeld hebben. En Bert belde, aldus Goossens, wanneer er zich een probleem met doping voordeed. Vinden jullie dat nu ook niet een beetje een slip of the tongue?

Regels

Uiteindelijk is het een overgereguleerde, bureaucratische mesthoop, die dopingbestrijding. In dat opzicht krijgen de topsporters dus geen voorkeursbehandeling, hun administratieve rompslomp is geen haar beter dan die op elk ander domein in dit land. Je kan maar hopen dat ze niet net aan het verbouwen waren, nu ze een jaar gebroodroofd worden. Max Weber vertelde geen fabels toen hij sprak over de ijzeren kooi van de bureaucratie en de ontmenselijking van het systeem dat zich op formele regels beroept. Ook Durkheim, die andere sociologische stamvader, was niet aan het zeveren toen hij in dezelfde periode, nu al weer een dikke eeuw geleden, verklaarde dat in overgereguleerde samenlevingen de zelfmoordcijfers automatisch hoger liggen. Vlaanderen ontsnapt niet aan de sociologische theorieën met haar overregulering en hoge zelfmoordcijfers.

Als het zo is dat Vlaanderen een voorbeeld wil stellen, dan slaagt het opnieuw met vlag en wimpel: het maakt zich belachelijk. Dat vinden intussen meer dan tienduizend mensen op Facebook overigens ook. Oprukken maar met die Vlaamse vlaggen der domheid! Laat de leeuw niet in zijn hempie staan! En wat Malisse en Wickmayer betreft? Die verdienen een stevige sjot onder hun gat, eventueel financieel. Maar een jaar schorsing? Ga toch weg, mensen.