Zaterdag bevond ik mij in de fortengordel rond Antwerpen in een prachtige spiegeltent om er afscheid te nemen van mijn nicht Liesbeth en haar vriend Hermann – ik ben er vrij zeker van dat wij een unieke familie zijn met twee Hermannen onder ossenleeftijd. Zij gaan een jaartje de wereld in, maar zamelen ook geld in voor projecten waarvoor ze in het Verre Oosten gaan werken. Ze houden een blog bij, vanaf volgende week waarschijnlijk met boeiende verhalen.
Zelf leef ik in het verleden, werk ik aan een presentatie over de camino die ik ooit eens heb gewandeld en twijfel over de aankoop van een watermolen in de Bourgogne. Niks nieuws onder de zon dus.
Een watermolen … bwa ja waarom ook niet. Maar denk eraan, je leeft niet altijd als God, in Franrkijk… en ik kan het weten.
Groeten uit Marseille